|
Sonbahar baharın ölümüdür bence! Kuşların göçüp giderken baharı da peşlerine takmalarıdır. Yeşile bürünmüş olan doğayı kahverengiye terk etmeleridir. Baharı bizden alıp bahar özlemi çeken diyarlara götürmeleridir.
Ama insan şöyle bir düşününce sonbaharın bir ölüm değil, tam tersine yeni bir başlangıcın ilk adımı olduğunu anlıyor. Gerçekten de öyle değil mi? Sonbaharı geçirmeden baharın o güzel yüzünü tekrar görebilir miyiz? Elbette hayır. Sonbahar insana her güzelliğin bir sonu olduğunu, hiçbir şeyin kalıcı olmadığını hatırlatır.
Sonbahar aynı zamanda insanlar, hayvanlar ve tüm canlılar için bir geçiş evresidir. Düşünün bir kere. Sonbahar gelmeden kışın o beyaz örtüsü çökseydi yeryüzüne neler olurdu? Kuşlar gidecekleri yerlere varamadan kanatlarına kışın soğuğu inerdi. Belki de birçoğu gidecekleri yerlere hiç ulaşamazlardı. İnsanlar ise hazırlıksız yakalanırlardı. Ne giyecekleri, ne yakacakları olurdu. Dünya acınası bir hal alırdı.
İnsanların çoğu sonbahardan hoşlanmaz. Çünkü bu mevsimde ağaçlar gözyaşı dökercesine yapraklarını dökerler. Kuşların şakıdığı melodiler yavaş yavaş uzaklaşır bizden. Uzaklaşan melodilerle birlikte insanların üzerine bir uyuşukluk, bir hüzün çöker. İnsanlar bu hüzün içinde baharın tekrar canlanmasını bekler.
İnsan şöyle düşünmeli. Bahar nasıl olsa bir gün tekrar gelecek. Her yer yeşil elbisesini giyinecek. O yüzden insan içinde bulunduğu anı yaşamalı. O andan zevk almalı. Yaşadığı tarihte mükemmel anılar bırakmalı. Baharı bir köşeye atmalı demiyorum. Fakat baharın özlemiyle yaşarsa her sonbaharda yaşamdan biraz daha kopar.
Sıcak bir evin içerisinde, buğulu ve hasret dolu gözlerle, dışarıdaki çılgın soğuğu izleyenler, özledikleri o baharı beklerler aslında. Fakat dışarıdaki o soğuk yüreklere de huzur verir. Özlem ile yanıp tutuşan yüreklere nefes aldırır.
Sonbaharda bütün tabiatta bir rahatlama vardır. Çünkü bütün canlılar görevlerini yerine getirmiştir. Ağaçlar meyvelerini vermiş, vazifelerini tamamlamış ve dinlenmeye çekilmiştir. Bütün yıl boyunca yorulan insanlar, sonbaharın sessizliğinde dinlenir ve rahatlarlar. Sonbahar insanlar için de büyük bir zevktir. Dışarıda deli gibi esen rüzgârın verdiği serinlikle üşüyen bedenleri, evin o tatlı sıcağına girince yumuşar, sakinleşir. Evdeki sobanın başına oturup dışarıda yağan yağmuru seyretmekse bambaşka bir keyiftir.
İnsan sonbahara bakış açısını değiştirip, içindeki zevki hissetmeye çalışırsa anlar ki; sonbahar başlı başına bir güzelliktir.
<<<
Önceki Sayfa
Sayfa
18
Sonraki
Sayfa >>> |
