NE ÇARE
                            
Bir sessizlik var çiçeklerimde;

Bir sessizlik var hepsinde.

 Yorgunluk geziyor köklerinde.

Ne çare, çareler yok artık!

----

 Kimse duymaz oldu seslerini,

   Görmez oldu kurumuş gövdelerini,

 O tatlı, güzel dillerini.

 Ne çare, çareler yok artık!

 ----

 İnsanlık doğayı bıraktı.

Herkes eski anıları attı.

    Fabrika zehirli maddeleri ırmağa boşalttı.

    Ne çare, çareler yok artık!

                                            



MUSTAFA MERT TÜRKMEN
LKÖĞRETİM 3.SINIF ÖĞRENCİSİ


  <<< Önceki Sayfa                                         Sayfa 61                                Sonraki Sayfa >>>
        
               İçerik Sayfası >>>