|
MUHABBET KUŞUM EVDEN KAÇTI
Karlı bir günde aldım muhabbet kuşumu… Adını “Güneş” koydum. Ona çok alışmıştım. Her gün yemine bakıp suyunu veriyordum. Ona, konuşmayı bile öğretmeye çalıştım.
Bir gün sabah kalktığımda muhabbet kuşumu göremedim. Herhalde açık pencereden uçup gitmişti. Onun gidişine çok üzüldüm. Yeni bir muhabbet kuşu alsak bile bu kuşumun yerini tutmazdı. Onu şimdiden özlemiştim. O günüm öyle üzüntü içinde geçmişti.
Kaygı dolu ve umut içinde geçti günüm. Akşam yatarken de camı açık bıraktım. Sonra sabah kalktığımda bir baktım ki benim biricik muhabbet kuşum kafesinde öylece duruyor. Gözlerime inanamadım. Hayal görüyordum sanki. Hemen bu güzel durumu babama ve anneme söyledim.
Benim Güneş’im gecenin bir vaktinde yine bana dönmüştü.
KAAN ÇALIŞKAN İLKÖĞRETİM 3. SINIF ÖĞRENCİSİ
|
