|
AYRILIK Sevgili Aylin ve Pelin, Ben, Amasya’da yaşıyorum artık. Yeni bir okulum ve arkadaşlarım var. Sizi anımsatıyor bana birkaçı. Gördükçe onları sizi hatırlıyorum ben, sizi özlüyorum. Okulda ilk günüm nasıl geçti sizce? Çok kötü, dediğinizi duyar gibiyim. Evet, çok kötü geçti. O gün, kimse benimle oynamadı. Kimse oturmadı benimle. Konuşmadı bile. Okuldan çıkarken ”Oh, nihayet bitti bu yalnızlıklarla dolu gün!” dedim kendi kendime. O günün akşamında yatağıma girince yalnızlık duygularım yine depreşti. Sizi andım. Arkasından döktüğüm gözyaşları ıslattı yastığımı. O kadar özledim ki sizi “Artık yeter!” diye bağırmak geldi içimden. Sevmiyordum yeni okulumu, arkadaşlarımı, yeni hayatımı! Sabah uyandığımda sıkıntı bastı içimi. Kahvaltı yaptıktan sonra montumu giydim; ama okula gitmek gelmiyordu içimden. Zar zor gittim okula. Yine önceki gibi bir gün geçirdim okulda. Okuldan gelince yemeğimi yiyip hemen yatağa girdim. Size rüyamda kavuşmak tek hayalimdi.
BUSE
SEÇKİN
|
